niedziela, 15 listopada 2026

Wyzwolona moc - Freya Marske

Tytuł: Wyzwolona moc
Seria: Ostatnie wiązanie
Autor: Freya Marske
Wydawnictwo: Aura
Gatunek: fantasy, romans, LGBT

Od pamiętnego rejsu Poematem minęły trzy miesiące. Jack Alston, lord Hawthorn wolałby nie mieć już nigdy nic wspólnego z magią. Tak się jednak składa, że Maud Blyth ponownie wplątała go w poszukiwanie ostatniego kontraktu. I tak Jack zamieszkał w rezydencji Violet pomagając dziewczętom w odnalezieniu brakującego artefaktu i odpieraniu kolejnych ataków Bednarzy. Wkrótce w Spinnet Manor pojawia się też Alan Ross, dziennikarz poznany na Poemacie, który oferuje swoją pomoc, w zamian za przysługę. Tymczasem cała sprawa zdaje się coraz bardziej powiązana z przeszłością lorda Hawthorna.

Lord Hawthorn to arystokrata przez duże A. Bogaty, charyzmatyczny i niesamowicie uprzywilejowany. Sama jego obecność promieniu władczością. Facet zachowuje się, jakby był ponad wszystko i wszystko mu się należało. Innymi słowy – to dupek. Ale to tylko pozór, bo pod maską gbura, który ma wszystkich gdzieś skrywa się facet, któremu zdecydowanie zależy. I to bardzo. Tylko tego nie pokazuje. Szesnaście lat wcześniej Jack stracił najpierw swoją magię, a potem siostrę. W dodatku rzucono na niego zaklęcie, przez które nie mógł nikomu zdradzić co się wtedy naprawdę wydarzyło. A potem jeszcze na wojnie odniósł ranę, co poskutkowało chronicznym bólem nogi.

Natomiast Alan pochodzi z biednej imigranckiej rodziny, której jest jedynym żywicielem. Alan jest dziennikarzem radykalnych, socjalistycznych poglądach. Nienawidzi arystokracji z całego serca. A jednocześnie jest też autorem pornograficznych opowiadań, snującym fantazje o byciu wykorzystanym przez kogoś z większą władzą. I właśnie dysonans między poglądami politycznymi a fantazjami seksualnymi sprawia, że ten bohater jest taki interesujący.

Jack i Alan to zdecydowanie moja ulubiona para w tej serii. Między nimi jest po prostu tyle chemii. To ciągłe dogryzanie sobie, niemal szczera wrogość i niewątpliwa fascynacja. Do tego różnice klasowe pomiędzy nimi i tarcia z tym związane. Oni są świetnie dopasowani do siebie charakterami, okazują uczucia w podobny sposób. Innymi słowy, dla nich obu przekomarzanie i obrażanie się nawzajem to wyraz sympatii, nie biorą tego do siebie tylko cieszą się, że mają z kim przerzucać się złośliwościami. Ich relacja jest początkowo oparta na seksie, ale dość szybko pojawia się w niej czułość i głębsze emocje.

Nie jestem do końca przekonana co do tego, czy autorce udało się dobrze rozegrać kwestię różnic klasowych między nimi. Bo mam wrażenie, że to zawsze będzie między nimi pewna nierówność. Pochodzenia, majątku, wieku czy nawet wzrostu. I we wszystkich tych aspektach to Jack ma przewagę nad Alanem. Równoważą to jedynie ich charaktery, bezczelność Alana i fakt, że Jack jest po prostu porządnym człowiekiem.

Scen erotycznych jest w tym tomie najwięcej z całej trylogii, do tego są najpikantniejsze w serii. Panów kręci odgrywanie ról i udawany opór. Z naciskiem właśnie na to, że ów opór jest udawany. Duży nacisk jest postawiony w tych scenach na obopólną zgodę, granica między fantazją a rzeczywistością jest postawiona bardzo wyraźnie. Pod względem języka te sceny są opisane podobnie jak w poprzednich tomach, acz tutaj pewna wulgarność tych opisów mi aż tak nie przeszkadzała. Po prostu pasowało mi to do charakteru obu bohaterów i relacji między nimi. Podoba mi się też, jak wiele sceny seksu mówią o charakterze postaci, że obrazują jak zmieniają się bohaterowie i ich związek. Pozwalają na pokazanie tych aspektów bohaterów, które ci zazwyczaj ukrywają.

Bardzo podobało mi się, że w tym tomie pojawiają się wszyscy bohaterowie poprzednich części. A jeszcze bardziej jak autorka przedstawiła relacje między nimi. Cudowne były te lekkie zgrzyty między Edwinem i Violet. Albo relacja jaka się uformowała między trio z pierwszego tomu, absolutnie kocham ten wątek. Niezmiennie wspaniała jest platoniczna miłość Jacka do Maud, to jak ta dziewczyna całkowicie owinęła go sobie wokół palca. I fakt, że Jack został psiapsi Violet, która stwierdziła, że to właśnie on jest najlepszą osobą do zwierzania się w sprawach intymnych. Plus w końcu Edwin i Jack wyjaśnili sprawy między sobą. Ogólnie podoba mi się ta nietypowa rodzinka jaka się tutaj uformowała. Jedyne do czego bym się przyczepiła, to to, że nie dostajemy żadnej sceny między Jackiem a Robinem, chociaż jest wspomniane, że razem jeździli na przejażdżki konne. Ja potrzebuję wiedzieć, kiedy Robinowi przeszła ochota na przemoc na każde wspomnienie o lordzie Hawthornie!

Zmarnowanym potencjałem była odporność Alana na magię. Niby pewną rolę odegrała, ale naprawdę, spodziewałam się, że facet, na którego magia nie działa będzie miał większe znaczenie w historii o kradzieży magii.

Za to podobało mi się, gdzie ukryto ostatnią część kontraktu. To było bardzo sprytne. W ogóle, wychodzi na to, że członkinie Klubu Forsycji były bardzo inteligentne, bo w poprzednim tomie też artefakt był ciekawie ukryty.

Motywacje antagonistów nie były jakoś szczególnie zaskakujące czy odkrywcze. Ot, zwykła żądza władzy, acz przynajmniej połączona z wiarą, że służy to wyższemu celowi. Takie kłamstwo wmawiane samemu sobie. Najciekawiej wypada w tym wszystkim pani Vaughn, będąca przykładem klasycznego rewanżyzmu, ale nawet u niej nie jest to nie wiadomo jak złożona motywacja.

Książka kończy się w taki sposób, jakby pewnego dnia autorka planowała wrócić do tego świata. Bo owszem, sprawa ostatniego kontraktu została zgrabnie zamknięta. Ale kwestia owej nadchodzącej ciemności, tego tajemniczego zagrożenia z wizji Robina pozostała całkowicie nie rozwiązana. No i jeszcze sprawa funkcjonowania brytyjskiej magii po zakończeniu serii… No zostało więcej pytań niż odpowiedzi.

Polskie wydanie trzyma poziom poprzednich tomów, acz mam wrażenie, że z każdym kolejnym tomem liczba literówek wzrastała. Acz dalej nie ma tego jakoś dużo. Ogólnie czyta się przyjemnie.

Mimo mankamentów, bardzo polecam. Zarówno ten tom jak i całą serię. Nie są to może książki idealne, ale za to bardzo przyjemne, a bohaterów łatwo pokochać. Więc jeśli szukacie dobrego queerowego romantasy to jak najbardziej warto sięgnąć.